Platform

Wilt u zich aanmelden als gebruiker van het platform, vraag dan via dit formulier een account aan.

Nieuw wachtwoord
Nieuw account aanvragen

LIJST MET TRADITIES

Het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland is bezig met het inventariseren van het immaterieel erfgoed in Nederland. Iedereen kan zijn immaterieel erfgoed hiervoor aanmelden en op de Lijst van Tradities plaatsen.

Onder immaterieel erfgoed verstaan wij de tradities en gebruiken die mensen overnemen van hun ouders en grootouders en op hun beurt weer doorgeven aan hun kinderen en kleinkinderen. Dat kunnen kleine plaatselijke tradities zijn zoals de havenfeesten in Lage Zwaluwe of grote landelijke tradities als Moeder- en Vaderdag.

Met het plaatsen van uw traditie op de Lijst van Tradities staat uw traditie nog niet op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed in Nederland. Daarvoor is het nodig dat u zich actief wilt inzetten om uw traditie door te geven aan volgende generaties en daarvoor erfgoedzorg wilt opzetten. Kijk voor de procedure op http://immaterieelerfgoed.nl/hoe-is-de-procedure_29.html

Meld je traditie aan!

 OmschrijvingGrootteDownload
Aanmeldformulier Immaterieel Erfgoed 115.2 KBDownload >

Afro Surinaamse Aflegverenigingen

Naam traditie: Afro Surinaamse Aflegverenigingen

Locatie:  Nederland
Gemeenschap: Federatie van Surinaamse Aflegverenigingen
Aangemeld door: Dhr. R. Lemmer
wwww.federatieafleggers.nl

Beschrijving
De aflegvereniging is belast met de zorg voor een overledene en neemt een aantal taken op zich vanaf het moment van overlijden tot (ruim) na de begrafenis. De bewassing gaat gepaard met geheime rituelen en veel zang, die per aflegvereniging kunnen verschillen en waar de leden in ingewijd zijn. Op de dag van de begrafenis zijn er rituelen met zang, dans en muziek. Zorg is er ook voor de nabestaanden om het verlies te verwerken. In meerdere  gevallen is ook acht dagen, 40 dagen en een jaar na het overlijden nog een bijeenkomst.

Traditiedragers
Vrijwilligers van (vooral) Afro-surinaamse afkomst zijn actief in de ongeveer 30 verenigingen in Nederland. Zij opereren lokaal, nationaal en internationaal. De aflegverenigingen zijn rechtspersonen en hebben elk een eigen identiteit en structuur.

Geschiedenis
De praktijk heeft Christelijke en Afrikaanse wortels. Het begraven van de doden is één van de zeven werken van Barmhartigheid in de Christelijke diaconie. De overledene wordt de laatste eer bewezen en de achterblijvers beschouwen hun eigen leven. De traditionele gezangen en de rituelen beïnvloeden de nabestaanden ten goede om het verlies te accepteren. Uit de Afrikaanse traditie stamt de zorg voor de nabestaanden die vieren dat de overledene weer geboren wordt aan gene zijde en terugkeert naar de plaats waar hij/zij vandaan kwam.

Tabakscultuur

Naam traditie: Tabakscultuur

Locatie: Utrechtse Heuvelrug
Gemeenschap: Tabaksteeltmuseum Amerongen
Aangemeld door: Jan Willem van der Veen
www.tabaksteeltmuseum.nl

Beschrijving

Het telen, oogsten en verwerken van tabak en het doorvertellen over deze teelt zoals die tot 1965 lange tijd op de Heuvelrug plaatsvond. Een a twee maal per jaar wordt de sigarenmaker uitgenodigd om zijn ambacht te tonen. Het theoretisch en praktisch overbrengen van de kennis op jongere generaties die de traditie niet meer van huis uit kennen en het vak niet meer beoefenen.

Traditiedragers

Vrijwilligers met een achtergrond in tabaksteelt. Afnemers zijn ambachtelijke (vaak hobby) sigarenmakers. En de bezoekers van het museum.

Geschiedenis

Europeanen maken kennis met tabak na de reizen van o.a. Columbus naar Zuid-Amerika. In Nederland is tabak geteeld in Nijkerk, Barneveld, Ede, Amersfoort en op de Heuvelrug. De kweek in broeibakken werd begin 17e eeuw bekend als de ‘Hollandse methode’. Na belangrijke handel in de 18e eeuw was rond 1900 tabak rond Amersfoort al verdwenen. In de jaren 1960 moest de rest stoppen omdat de teelt door schimmel onmogelijk werd.

Siroopwafels bakken

Naam traditie: Siroopwafels bakken

Locatie: Gouda
Gemeenschap: Siroopwafelbakkerij Van Vliet
Aangemeld door: Cees van den Berg
www.siroopwafel.nl

Beschrijving

De Goudse stroop (siroop)wafels is een in een wafelijzer gebakken koek die na het bakken doorgesneden en met stroop besmeerd wordt. In Gouda zijn nog twee bakkerijen die de wafels maken en die gasten ontvangen en workshops geven voor het met de hand bakken van wafels. Jaarlijks is de laatste zaterdag van juni de stroopwafeldag.

Traditiedragers

De bakkerijen Van Vlaam en Van den Berg exploiteren de twee overgebleven wafelbakkerijen van Kamphuizerwafels en Van Vliet. Alle vier de bedrijven waren of zijn het familiebedrijven. De gemeente Gouda heeft de stroopwafel opgenomen in de stadsvisie.

Geschiedenis

De stroopwafels was bij het ontstaan rond 1800 een armenkoek die gebakken werd met resten van de bakkerij en aan de achterdeur verkocht. Twee koeken werden met stroop aan elkaar geplakt. Later is men wafels van deeg in een ijzer gaan bakken en ze door gaan snijden. Rond 1800 kwam er ook een stroopfabriek in Gouda. Rond 1960 waren er zo’n 40 bakkerijen in de stad, nu nog twee.

Warenmarkt te Enschede

Naam traditie: Warenmarkt te Enschede

Locatie: Enschede
Gemeenschap:  Centrale Vereniging voor de Ambulante Handel (CVAH)
Aangemeld door: H. Achterhuis
www.cvah.nl

Beschrijving

Al tientallen jaren trekt deze grote markt iedere week tienduizenden bezoekers uit de regio en de euregio. Van heinde en verre komen mensen naar het centrum van Enschede om daar hun verse aankopen te den op een van de veelzijdigste markten die Nederland kent.

Traditiedragers

De ruim 100 ondernemers die iedere zaterdag op de markt in Enschede hun waren slijten.

Geschiedenis

In het jaar 1517 werd door de bisschop toestemming gegeven voor het houden van een markt. Waarschijnlijk gaat de geschiedenis zo ver terug als er stadsrechten zijn, al is dat wat lastig te onderbouwen. Dit jaar wordt dus gevierd dat er 500 jaar gemarkt wordt in het centrum van Enschede.

Sundrum

Naam traditie: Sundrum

Locatie: Oost Terschelling
Gemeenschap: Bewoners De Stilen
Aangemeld door: Saskia Pals
www.destilen.nl

Beschrijving
Tijdens Sundrum gaan mannen verkleed in kostuums en met maskers door de straten en huizen binnen waar licht brandt en de deur open staat. Zij maken met verdraaide stem opmerkingen over (recente) gebeurtenissen. Vrouwen en kinderen mogen niet op straat tijdens het feest. Zij worden anders achtervolgd. Later op de avond is er een dansfeest in het café waar iedereen weer welkom is en geraden kan worden wie achter welk masker zit.

Traditiedragers
Mannen vanaf achttien jaar die op Terschelling wonen.

Geschiedenis
In voor-christelijke tijden zouden de luidruchtige en verklede mannen de boze geesten en demonen verdreven hebben tijdens de donkere winter periode voor de kortste dag. Later is de beloning van goed gedrag door Sinterklaas daarmee samengevoegd en is het feest naar de dag van Sinterklaas verplaatst.

Moderne Devotie

Naam traditie: Moderne Devotie

Locatie:  IJsselstreek
Gemeenschap: Alliantie Moderne Devotie
Aangemeld door: Mink de Vries
www.geertgrootehuis.nl

Beschrijving

Moderne Devotie is een beweging die kerk en samenleving wil(de) hervormen en uitgaat van gemeenschapszin en eenvoud. Het gedachtengoed wordt gedeeld door katholieken, protestanten, humanisten en anderen, religieus en niet-religieus. Door bijeenkomsten, lezingen en sociale initiatieven wordt gezocht naar verbinding tussen traditie en actualiteit.

Traditiedragers

Allen die zich herkennen in het gedachtengoed van de Moderne Devotie en Geert Groote. De stichting Thomas a Kempis, het Geert Groote Huis, stichting Postmoderne Devotie. Allen werken samen onder de paraplu van de aanvragende Alliantie.

Geschiedenis

Geert Groote (1340 – 1384) zette zich af tegen machtsmisbruik binnen de kerk en door hooggeplaatsten. Het gedachtengoed verspreide zich uit de IJsselstreek door heel Noordwest Europa. Broeders en zusters van het Gemene Leven vormden een lekenbeweging die nog steeds bestaat.

Hoeden maken

Naam traditie: Hoeden maken in Gouda en Den Haag

Locatie: Zuid-Holland
Gemeenschap: Berry Rutjes
Aangemeld door: Berry Rutjes
www.berryrutjes.com

Beschrijving

Hoeden maken met behulp van verschillende technieken en materialen, zoals vilt en sisal en strostikken en zijden bloem corsages maken. Het hele proces van ontwerp tot en met laatste keer doorpassen met de klant is deel van het ambacht. De keuze uit vele materialen en modellen vereist vakkennis.

Traditiedragers

De hoedenmaker zelf, vakmensen die hun kennis hebben overgedragen, klanten, ontwerpers, leveranciers. Maar ook musea en opleidingen.

Geschiedenis

Hoofddeksels werden altijd al door mensen gedragen. In de zeventiende eeuw bestonden aparte gilden voor hoedenmakers. Een hoed maakte lang onderdeel uit van je dagelijkse kostuum. In de loop van de twintigste eeuw verandert dat voor velen. Hoeden zijn nooit helemaal uit het straatbeeld verdwenen en de laatste jaren is er meer aandacht voor hoeden en daarmee voor het ambacht van hoedenmaken.

Haarlemmerolie

Naam traditie: Haarlemmerolie

Locatie: Nederland
Gemeenschap: C.de Koning Tilly
Aangemeld door: R. van Dobben
www.haarlemmerolie.nl

Beschrijving

‘Oprechte Haarlemmerolie’ is via drogisten en apothekers verkrijgbaar in druppelflesjes voor de ouderwetse manier van innemen (bijv. op een suikerklontje), of in smaak- en geurloze capsules en als zalf. Haarlemmerolie heet vooral heilzaam te zijn bij de genezing van wonden, desinfecterend te werken en een goede werking te hebben op de nieren en urinewegen.

Traditiedragers

De fabrikant in 11e generatie en gebruikers van de Haarlemmerolie in Nederland en wereldwijd.

Geschiedenis

In 1696 vond Claes Tilly de haarlemmerolie uit. Een middel, gemaakt volgens nog steeds geheim familierecept, dat vooral heilzaam heet te zijn bij genezing van vele kwalen. Via koopvaardij, visserij, handel en missie verspreidt het zich tot ver buiten de landsgrenzen. Na ruim 300 jaar is het middel nog steeds in veel huishoudens te vinden.

Klassiek Marionettentheater

Naam traditie: Klassiek marionettentheater

Locatie:  Nederland
Gemeenschap: Amsterdams Marionetten Theater
Aangemeld door: Frederieke Cannegieter
www.marionettentheater.nl

Beschrijving

In marionettentheater komen opera en poppenspel samen. Houten poppen die met draadjes aan armen, benen of andere lichaamsdelen bewogen worden, vertolken een klassiek muzikaal repertoire.

De poppen worden uit lindehout gesneden in eigen atelier. De kostuums worden met de hand gemaakt. Het Amsterdams Marionetten Theater kiest een eigen artistieke koers die past bij hedendaags publiek. De ambachtelijke kennis en techniek van het marionettenspel worden doorgegeven.

Traditiedragers

Marionettenspelers, houtsnijders, kostuummakers, decorschilders, technici en anderen brengen een voorstelling tot stand.

Geschiedenis

In Europa is het klassieke marionettentheater in de 18e eeuw ontstaan. Haydn schreef speciale marionetten-opera’s. De poppen werden gezien als ideale acteurs. In de loop van de tijd verspreidt het marionettentheater zich over heel Europa. De oprichter van het Amsterdams Marionetten Theater leerde het vak in Salzburg. 

Harmonium instrument en spel

Naam traditie: Harmonium instrument en spel

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Harmonium Vereniging Nederland en Harmonium Museum Nederland 
Aangemeld door: C. van Nood
www.harmoniumverenigingnederland.nl

Beschrijving

Het harmonium is vooral bekend als huiskamerinstrument, waar het gebruikt werd als begeleiding bij het zingen dat met name in protestantse gezinnen gedaan werd tijdens een groot deel van de twintigste eeuw. Het instrument wordt ook gebruikt in kerken, kapellen en concertzalen en kan zich verheugen in toenemende belangstelling. Door componisten wordt nieuwe muziek geschreven voor harmonium.

Traditiedragers

De Harmonium Vereniging heeft ongeveer driehonderd leden, het museum heeft een grote collectie instrumenten. Er zijn bespelers in grote delen van het land en uiteenlopende beroepsgroepen en er zijn liefhebbers die meer voor de techniek gaan of het restaureren.

Geschiedenis

Het harmonium is in 1842 in Frankrijk uitgevonden en het instrument is op veel plekken terecht gekomen: in salons, in kerken en in Nederland vooral in huiskamers. Grote componisten schreven stukken voor harmonium (Rossini, Bizet). Na de Tweede Wereldoorlog nam de belangstelling af door de opkomst van het elektronische orgel. Sinds de jaren 1990 is er weer sprake van toenemende belangstelling, niet in de laatste plaats onder pop- en folkmuzikanten. Er worden geen nieuwe harmoniums meer gebouwd.

Publiek debat over grote maatschappelijke onderwerpen

Naam traditie: Publiek debat over grote maatschappelijke onderwerpen

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Nexus Instituut
Aangemeld door: Eveline Riemen - van der Ham
www.nexus-instituut.nl

Traditie

Het publiekelijk bediscussiëren van grote maatschappelijke vraagstukken. Daarbij komen de meest tegengestelde geluiden aan de orde. Dit gebeurt bij debatclubs en –wedstrijden, in het Parlement, in televisieprogramma’s en op evenementen. Het is een vorm van onderwijs en van maatschappelijke betrokkenheid.

Traditiedragers

Politici, opiniemakers, columnisten, (brieven)schrijvers. In feite iedereen die zijn zegje doet en naar anderen luistert, om een maatschappelijk vraagstuk van zo veel mogelijk kanten publiekelijk te belichten.

Geschiedenis

Met de opkomst van de burgermaatschappij na de Verlichting en met die van de sociaal-democratie kwam het woord aan de burgerij, die gezamenlijk tot maatschappelijke besluitvorming moest zien te komen. Dat kon alleen door met elkaar te debatteren. Van klaslokaal tot aan de keukentafel worden tegenwoordig maatschappelijke thema’s besproken.

De adoptie van graven van Amerikaanse militairen in Margaten

Naam traditie: De adoptie van graven van Amerikaanse militairen op de begraafplaats in Margaten

Locatie: Margraten
Gemeenschap: Stichting Adoptie Graven Amerikaanse Begraafplaats Margraten
Aangemeld door: T. Hermes
www.adoptiegraven-margraten.nl

Traditie:

De Stichting adopteert 10.023 graven/namen van Amerikaanse militairen op de begraafplaats in Margraten. De adoptant legt enkele keren per jaar bloemen bij het door hem/haar geadopteerde graf en hij of zij onderhoudt indien mogelijk contact met nabestaanden in Amerika. Veelal verdiept men zich in de achtergrond van de geadopteerde militair.

Traditiedragers

De Stichting Adoptie Graven Amerikaanse Begraafplaats Margraten wijst graven toe ter adoptie, instrueert en stimuleert adoptanten en actualiseert het adoptieregister. Het bestuur legt contact tussen adoptant en Amerikaanse nabestaanden. De adoptanten zijn vooral Limburgers. Onder hen zijn ook een hoop hoogwaardigheidsbekleders. Veel scholen en organisaties hebben graven geadopteerd.

Geschiedenis

Begin 1945 heeft de bevolking van Margraten besloten dat er iets gedaan moest worden voor de vele Amerikaanse slachtoffers die in vrachtauto’s met tientallen werden aangevoerd. Wat begon met het leggen van bloemen mondde uit in een uitgebreid adoptieprogramma. In 1948 en 1949 werden circa tienduizend Amerikanen gerepatrieerd en bleven er 10.023 achter in Margraten. Eind 2016 zijn alle graven geadopteerd.

De Kinderpostzegelactie

Naam traditie: De Kinderpostzegelactie

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Stichting Kinderpostzegels Nederland
Aangemeld door: Jeroen den Tex
www.kinderpostzegels.nl

Traditie

Ieder jaar gaan basisschoolleerlingen uit groep 7 en 8 in de laatste week van september langs de deuren om kinderpostzegels, kaarten en andere producten te verkopen en zamelen daarmee geld in om kinderen in binnen- en buitenland die het minder goed hebben te helpen. Anno 2016 is het veruit de grootste jaarlijkse scholenactie van Nederland. De leerlingen leren op deze manier iets over te hebben voor een ander.

Traditiedragers

Leerlingen en leerkrachten van basisscholen, de kopers van de zegels en kaarten, postbodes die bestellingen bezorgen. De Stichting Kinderpostzegels faciliteert de jaarlijkse actie.

Geschiedenis

De kinderpostzegels bestaan sinds 1924. In dat jaar is per Koninklijk Besluit besloten om postzegels met een toeslag voor "het misdeelde kind" uit te geven. Eerst verkochten vrijwilligers de kinderpostzegels. In 1948 komt meester Verheul uit Waarder op het idee om de leerlingen van zijn school met kinderpostzegels langs de deuren te laten gaan. Een groot succes! Zijn idee wordt landelijk uitgerold en zo start de Kinderpostzegelactie zoals die er vandaag de dag uitziet.

Utrechtse smedengilde van Sint Eloy

Naam traditie: Instandhouding van de gebruiken en bezittingen van het Utrechtse smedengilde van Sint Eloy.

Locatie: Utrecht
Gemeenschap: Stichting St. Eloyen Gasthuis
Aangemeld door: Kees Flink
www.sinteloyengasthuis.nl

Traditie

Instandhouding van het gasthuis, de gildegebruiken en -gewoonten en de caritas en het beheer van de eigendommen van het gilde. Op maandagavond, de werkavond, komen de broeders en hospitanten bijeen in het pand aan de Boterstraat in Utrecht. Maandelijks vergadert het college van regenten.

Traditiedragers

De broeders en hospitanten van het St. Eloyen Gasthuis en het College van regenten.

Geschiedenis

Het Utrechtse smedengilde is één van de oudste nog bestaande instellingen in het land en stamt uit het begin van de veertiende eeuw. Tussen 1434 en 1446 verwierf het smedengilde een pand aan de Boterstraat. Het werd tot 1816 gebruikt als gasthuis waar armlastige en oude smeden verzorgd werden. Ondanks het bevel uit 1798 tot opheffing van de gilden, wist het smedengilde te overleven en schreef het zich in 1804 in bij de voorloper van de Kamer van Koophandel onder de naam Handelsbedrijf der Smeden. Hierdoor zijn bezittingen van het gilde bewaard en in het gasthuis gebleven.

TT Assen

Naam traditie: TT Assen

Locatie: TT circuit Assen
Gemeenschap: Stichting Circuit van Drenthe
Aangemeld door: Egbert Braakman
www.ttcircuit.com

Beschrijving:

De TT Assen is een wegrace Grand Prix (GP) voor motoren die mee telt voor het wereldkampioenschap. De TT is qua publiek het grootste ééndaagse sportevenement in Nederland en telt sinds de instelling van het wereldkampioenschap in 1949 onafgebroken mee voor dat kampioenschap, dat tegenwoordig uit 18 GP's bestaat, verreden op alle continenten. Rondom de TT zijn er allerlei festiviteiten in het centrum van Assen zoals de TT-kermis.

Traditiedragers:

De Stichting Circuit van Drenthe is de organisator van de TT Assen. Bij de stichting zijn ruim 1550 vrijwilligers actief, verdeeld over de zogenaamde Buitenring en Binnenring. De Binnenring wordt gevormd door alle (baan)officials die zich direct of indirect bezig houden met het sportieve aspect op het circuit. De kaartverkopers en controleurs, parkeerwachters en verkeersregelaars vormen gezamenlijk de Buitenring.

Geschiedenis:

De eerste TT werd georganiseerd door de Motorclub Assen & Omstreken op zaterdag 11 juli 1925 te Rolde. In 1926 verhuisde het evenement naar Assen op een speciaal daarvoor ingericht stratencircuit van 16,5 km. De 10e TT in 1934 had het predicaat Grote Prijs van Europa. In 1936 werd de organisatie van de TT overgenomen door de daarvoor speciaal opgerichte Stichting Circuit van Drenthe.

Straatexploitatie van draaiorgels

Naam traditie: Straatexploitatie van draaiorgels

Locatie: Amsterdam
Gemeenschap: Stichting Draaiorgelfestival Amsterdam
Aangemeld door: Anne Lize van der Stoel

www.draaiorgelfestivalamsterdam.nl

Beschrijving:

De straatexploitatie bestaat uit met een draaiorgel door woongebieden trekken en muziek ten gehore brengen. Zodra een orgel een standplaats heeft ingenomen wordt huis aan huis aangebeld om de bewoners een financiële bijdrage te vragen. Men kan ook in winkelgebieden of bij evenementen een standplaats innemen en het passerend publiek om een bijdrage vragen. Hiervoor wordt een geldbakje, het mansbakje, gebruikt.

Traditiedragers:

De Stichting Draaiorgelfestival Amsterdam wil de aandacht vestigen op het draaiorgel als onderdeel van de typisch Amsterdamse cultuur en daaraan ook een stimulans geven.

Geschiedenis:

De exploitatie van straatorgels is in de loop van de negentiende eeuw op gang gekomen. Het draaiorgel was enorm populair en vaak de enige muziekbron voor de komst van de radio. Tegenwoordig komt de traditionele exploitatievorm nog maar weinig voor. Vaak wordt het orgel bespeeld als hobby.

Orgelbouwen

Naam traditie: Orgelbouwen

Locatie: heel Nederland
Gemeenschap: Vereniging Orgelbouwers in Nederland
Aangemeld door: H. Jurrius
www.orgelbouwers.nl

Traditie

De Nederlandse orgelbouwkunst omvat de kennis en vaardigheden om historische orgels te restaureren en om nieuwe orgels te ontwerpen en te bouwen. Een orgel bestaat uit veel verschillende onderdelen en dat vergt werken in verschillende disciplines. De orgelmaker bepaalt bij het ontwerp zowel de visuele aspecten als de mechanische verhoudingen. Bij alle onderdelen spelen (onderhouds-)technische, materiaalkundige, architectonische, akoestische en conceptuele factoren een rol.

Traditiedragers

De dragers van de traditie zijn zo’n vijfentwintig orgelbouwers in Nederland, waarvan er zeventien lid zijn van de Vereniging Orgelbouwers in Nederland. Ze bevinden zich verspreid over Nederland.

Geschiedenis

In Nederland zijn orgels gebouwd vanaf de middeleeuwen. De alleroudste orgels waren zogenaamde blokwerken, orgels die altijd dezelfde klankkleur hebben. Rond 1500 maakte het orgel een grote ontwikkeling door, met als voornaamste kenmerk de mogelijkheid een of meer rijen pijpen - registers - afzonderlijk te laten klinken en de introductie van nieuwe geluiden, zoals imitaties van instrumenten als fluit, kromhoorn, zink, trompet, etc. Het orgel krijgt meestal twee of drie klavieren en een pedaal (al dan niet met eigen stemmen). Vanaf die tijd verandert het orgel als instrument niet wezenlijk meer.

Holland Bloemenland

Naam traditie: Holland Bloemenland

Locatie: Nederland
Gemeenschap: René de Graaf
Aangemeld door: René de Graaf

Traditie

Het veredelen, vermeerderen, telen, veilen, verhandelen van bloemen en planten. De belangrijke rol van Nederland op de wereldmarkt is opgebouwd in zo’n honderd jaar tijd. De bloemenhandel omvat pot- en perkplanten, bollen, heesters en snijbloemen.

Traditiedragers

Veredelaars, kwekers, handelaars en bloemisten.

Geschiedenis

De van oorsprong niet in Nederland voorkomende tulp staat in de zeventiende eeuw aan de wieg van de bloemen- en plantencultuur. In de twintigste eeuw, met gebruik van vliegtuigen, explodeert de handel wereldwijd. Door verbetering van veredeling en andere technieken kon men in Nederland meer en grotere bolgewassen oogsten dan onder natuurlijke omstandigheden en ontstond een exportsector.

Yoga

Naam traditie: Yoga

Locatie:  Nederland
Gemeenschap: Yoga Magazine
Aangemeld door: Heleen Peverelli
www.yogaonline.nl

Beschrijving

Yoga is een systeem van oefeningen en filosofie, bedoeld om de eenheid van lichaam en geest te ervaren. De adem is leidraad in de oefeningen, waarmee het zenuwstelsel tot rust komt en de beoefenaar zich ontspannen, energiek en fit voelt. In Nederland beoefenden de tweede helft van 2016 1,6 miljoen mensen yoga.


Traditiedragers

1,6 miljoen Nederlanders uit alle lagen van bevolking en in het hele land beoefenen yoga. Daarnaast heb je nog de docenten.

Geschiedenis

Yoga heeft diverse bronnen zoals het boek Bhagavad Gita en de Yoga Sutra’s. In de 15e eeuw verschijnt de Hatha Yoga Pradipiki met tien fysieke houdingen. De opkomst in het westen is onder anderen te danken aan Krishnamacharaya en Iyengar. Popidolen als The Beatles en Madonna hebben bijgedragen aan de populariteit van yoga in de laatste decennia. Yoga is ook een tegenhanger van een steeds drukker en veeleisender wordende maatschappij. Beoefenaars doen aan yoga in studio’s, sportscholen en ( de helft van hen )thuis.

Schrijven met de hand

Naam traditie: Schrijven met de hand

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Platform Handschriftontwikkeling
Aangemeld door: D. Schermer
www.handschriftontwikkeling.nl

Beschrijving

Schrijven met de hand is het zodanig met een pen over papier bewegen dat de leestekens door de schrijver en anderen te lezen zijn. Daarnaast stimuleert het de ontwikkeling van de hersenen. De schrijver uit niet alleen het handschrift maar ook  gevoel en persoonlijkheid. Voorts is er een esthetische kant, zoals in de kalligrafie en schoonschrijven. Door steeds meer digitale uitingen stata schrijven met de hand onder druk.

Traditiedragers

Iedereen die met de hand schrijft. Leerkrachten in het basisonderwijs en ouders die kinderen leren schrijven. In het Platform Handschriftontwikkeling zetten verschillenden organisaties en personen zich in voor het in stand houden van het handschrift.

Geschiedenis

Schrijven is ontstaan om informatie op andere wijze te delen dan via mondelinge overdracht. Via rotstekeningen, hiërogliefen en spijkerschrift ontstonden de ons bekende lettertekens. Lang is schrijven door een beperkte groep mensen beroepsmatig gedaan. Pas sinds de algemene onderwijswetten in de vroege twintigste eeuw leert elk kind schrijven op school. Eigenheid van de schrijver uit zicht in lettergrootte, vormgeving en onderlinge afstanden.

Grolse Wanten breien

Naam traditie: Grolse Wanten breien

Locatie: Groenlo 
Gemeenschap: Sociëteit Grolse Wanten
Aangemeld door: Erik Mentink
www.grolsewanten.nl

Beschrijving

Grolse wanten hebben een achtpuntige ster in blauw en wit. Sommigen beweren dat de sterren de bastions en ravelijnen van de oude vesting Groll voorstellen. Het oorspronkelijke patroon van de Grolse want is nooit vastgelegd, het werd van moeder op dochter overgeleverd. De breitechniek is bijzonder: om de draden niet te verwarren en gelijkmatig mee te voeren, wordt op twee handen gebreid. De blauwe draad wordt op de ene wijsvinger gehouden, de witte op de andere. De draad op de rechtervinger wordt normaal omgeslagen, maar de linkerhand wordt als het ware door de steken gehaakt.

Traditiedragers

De breisters, zowel van de handwerkclub als van de Sociëteit. Wolleveranciers en de dragers van de wanten in en buiten Groenlo.

Geschiedenis

Volgens de overlevering stammen Grolse wanten al uit de tijd van Prins Frederik Hendrik (1627). Hoe ze uiteindelijk in Groenlo terechtgekomen zijn is niet bekend, wat wel zeker is dat ze in de tweede helft van de 19e eeuw werden gebreid door herders die rond Groenlo hun schapen hoedden. De firma Heimans bezat aan het begin van de vorige eeuw een heuse Grolse wanten fabriek. De laatste 10 jaar zijn er meer Grolse wanten gerelateerde artikelen bij gekomen, het patroon inspireert mensen om het te gebruiken voor andere toepassingen.

Krombroodrapen

Naam traditie: Krombroodrapen

Locatie:  Sittard
Gemeenschap: Stichting Krombroodrapencomité Sittard
Aangemeld door: Patrick Werdens
www.krombrood.nl

Beschrijving

Op halfvastenzondag worden witte broodjes, gebakken in de vorm van een halve maan, 's morgens, ten overstaan van het vaandel van het comité, in de kerk gezegend. Na de mis maakt het comité zich klaar voor de stoet met Sittardse verenigingen naar de Kollenberg. Na aankomst worden vanaf de top 6000 krombroodjes uitgeworpen naar de jeugd die zich verzameld heeft. Een eregast helpt elk jaar mee. Na afloop is er muziek en spel onderaan de kollenberg.

Traditiedragers

Kinderen en hun ouders, bakkers, de gemeente en parochie, diverse Sittardse verenigingen en de eregasten.

Geschiedenis

Het uitdelen van brood aan armen, speciaal in de vastentijd, is een traditie die ver terug gaat. Tot in het begin van de 20e eeuw vond het gebruik plaats in familiesfeer, waarbij de vader van het gezin in alle vroegte de krombroodjes verstopte in de eigen tuin. Als men geen tuin had werd uitgeweken naar de Kollenberg om daar de krombroodjes te verstoppen. In 1923 is het krombroodcomité opgericht om verdwijnen van de traditie te voorkomen. In de loop der jaren zijn wisselende randactiviteiten georganiseerd.

Hoofdvergadering van het leesgezelschap 'Ledige Uren Nuttig Besteed'

Naam traditie: Hoofdvergadering van het leesgezelschap 'Ledige Uren Nuttig Besteed'

Locatie: Oude Bildtzijl
Gemeenschap: Leesgezelschap  “Ledige Uren Nuttig Besteed”
Aangemeld door: A. de Jong

Beschrijving

De 36 leden van het leesgezelschap houden elke eerste werkdag van het nieuwe jaar hun hoofdvergadering. Daarin vindt ballotage van nieuwe leden plaats, de rede van de voorzitter, het afhandelen van boetes en een aantal andere min of meer vaste onderdelen. Tijdstip van aanvang en lengte van de pauze zijn door de traditie gegeven.

Traditiedragers

De leden van het leesgezelschap, allen mannen, verdeeld over drie secties, die elk twee boeken per maand te lezen krijgen. Eens per vijf jaar mogen de vrouwen aanwezig zijn en is er een gastspreker.

Geschiedenis

In elk geval in 1792 bestond een leesclub van patriottische mannen, die open stonden voor de gedachten van de Verlichting en op liberalisme gestoelde couranten en boeken lazen. De onderliggende gedachte van gelijkheid van mensen is nog steeds een belangrijk uitgangspunt in het diverse ledengezelschap. Bij het 175 jarig bestaan is een koninklijke erepenning in ontvangst genomen.

Pramenrace Aalsmeer

Naam traditie: Pramenrace Aalsmeer

Locatie: Aalsmeer 
Gemeenschap: Stichting Pramenrace In Ere, SPIE
Aangemeld door: Joost de Vries
www.pramenrace.nl 

Beschrijving

De Pramenrace is een puzzeltocht op het water op de tweede zaterdag van september. In de weken daarvoor vinden de weegavond, de sportavond en het palaver plaats. Er wordt gevaren over de Ringvaart van de Haarlemmermeer, over de Westeinderplassen en door Aalsmeer. Diverse controleposten moeten worden aangedaan. Er zijn ludieke prijzen te winnen in verschillende catergorieën: de omkooptrofee, de eerbied voor je grijze haren trofee.


Traditiedragers

De dragers zijn de inwoners van Aalsmeer, de deelnemers uit binnen- en buitenland en ook vele enthousiaste toeschouwers, het thuisfront en vrienden van de Pramenrace. Burgemeester en gemeenteraad zijn actief betrokken. Enkele bedrijven zij betrokken als deelnemer of sponsor.

Geschiedenis

In 1985 vonden enkele mannen een bepaald type buitenboordmotor in een schuur: de Penta U21. Na met zijn vieren te hebben geprobeerd wie hoe snel was, deden het jaar daarna al 30 boten mee en is het aantal nu gegroeid tot 160. Houten boten worden langzaam vervangen door aluminium exemplaren die gemakkelijker te onderhouden zijn. Sinds 2005 is er een Juniorenrace. Jongerne nemen ook onderhoud van de motoren meer en meer over.

Sint Piterfeest in Grou

Naam traditie: Sint Piterfeest

Locatie: Grou
Gemeenschap: Sint Piterkomitee
Aangemeld door: Bonne Bruinsma
www.sintpiter.nl

Traditie:

In Grou viert men op 21 februari Sint Piter, een geheel Fries feest. Op de zaterdag voor 21 februari komt Sint Piter met zijn hulpje Swarte Pyt aan met de boot. Hij draagt een witte mantel en rijdt op een (zwart) Fries paard. Sint Piter wordt ontvangen door de burgemeester en toegezongen. De goedheiligman bezoekt in de tijd dat hij in Grou is de scholen, het verzorgingscentrum en verschillende bijeenkomsten. Onderdeel van het Sint Piterfeest is een Friestalig sprookje dat wordt opgevoerd. Het feest is vergelijkbaar met  Sinterklaas, maar wordt op eigen wijze gevierd en heeft een andere oorsprong.

Traditiedragers

Het Sint Piterfeest wordt geleid door het Sint Piterkomitee. Daarnaast zijn er diverse comitées, zoals het lyts komitee (klein comité), draaiboekkomitee, lyts-lyts komitee (klein-klein comité), de sprookjesploeg. En dan zijn er de uitvoerenden: Sint Piter en Swarte Pyt en de inwoners van Grou.

Geschiedenis

Sint Piterfeest is een voorjaarsfeest. Het werd op diverse plaatsen gevierd, vaak gepaard met vruchtbaarheidsrituelen en vreugdevuren. Overal verdween het Sint Piterfeest in de loop der jaren, maar in Grou bleef het bestaan, zij het in een andere vorm dan nu. In 1903 werd de Sint Piterfiguur geïntroduceerd, bedacht door een kleuterjuf van Brabantse komaf. Sinds 1973 komt Sint Piter aan op de zaterdag voor 21 februari. Bijzonder aan het Sint Piterfeest is het uitzwaaien op 21 februari als hij aan het einde van de middag per boot naar Spanje vertrekt, uitgezwaaid door kinderen en volwassenen.

Zadel maken

Naam traditie:  Zadel maken

Locatie: Amsterdam
Gemeenschap: Bianca Koevoets
www.dezadelwerkplaats.nl

Beschrijving:

Het ambacht omvat het maken van alle leerproducten die gebruikt worden bij alle disciplines in de ruitersport. Daarnaast betreft het ook het passen van zadels, tuig en harnachement (tuig) op het paard en voor de wagen. Hierbij zijn de kennis van de gezondheid van het paard, rijtechnische expertise, gedrag en biomechanica van belang zodat het paard geen schade ondervindt.

Traditiedragers:

De traditiedrager is een zadelmaakster in Amsterdam die zich heeft toegelegd op het op maat maken van zadels met toebehoren, die het paard geen schade toebrengen. Omdat geen twee paarden hetzelfde zijn betekent dit altijd maatwerk.

Geschiedenis:

Tijdens de hoogtijdagen van de klassieke rijkunst (de Barok) werden nieuwe zadels en harnachement ontwikkeld om de paarden een gezond en lang leven te bieden. Deze kennis is lang van leermeester op leerling overgedragen. Door de opkomst van de auto en de industriële revolutie verdween het paard langzaam uit het dagelijks leven. Hiermee raakte het ambacht in vergetelheid.

Kermiscultuur

Naam traditie: Kermiscultuur

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Vrouwen Bond Van Kermisexploitanten (VBVK) en Nationale Bond Van Kermisexploitanten
Aangemeld door: Nicole Vermolen
www.vbvk.nl  / www.bovak.nl

Beschrijving:

Kermisexploitanten hebben een eigen cultuur van saamhorigheid tijdens het kermisseizoen op onder andere het salonwagenterrein. Daar staan op het moment van de kermis de ‘salonwagens’ (waarin gewoond wordt) opgesteld, evenals de rijdende school waar de kermiskinderen naar toe gaan. Het salonwagenterrein is op dat moment de thuisbasis van de kermisexploitant, daar speelt het familieleven zich af. Wanneer de kermis is afgelopen gaan de kermisexploitanten allemaal weer hun eigen weg, op naar de volgende kermis.

Traditiedragers:

De traditiedragers zijn de kermisexploitanten en hun families. Hierbij zijn het met name de vrouwen van de kermisexploitanten die de cultuur van het leven in een salonwagen doorgeven aan de volgende generatie.

Geschiedenis:

De geschiedenis van de kermis gaat ver terug. Het woord ‘kermis’ is een verbastering van de woorden ‘kerke mis’, de mis die tijdens de jaarmarkt werd opgedragen ter herdenking van de wijding van de kerk. De kermis heeft zich door de eeuwen heen sterk ontwikkeld. Hoewel het aanbod van attracties steeds wisselt, zijn voor de families van de kermisexploitanten tradities erg belangrijk.

Spitsenvaart op de Noord-Zuid scheepvaartroute

Naam traditie: Spitsenvaart op de Noord-Zuid scheepvaartroute

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Scheepvaartbedrijf Nadenos
Aangemeld door: J. Dibbets

Traditie:

Spitsenvaart is het met een spits - een schip van 39,90 meter lang en 5,05 meter breed - vracht vervoeren; in dit geval over de Noord-Zuid scheepvaartroute van Nederland naar Frankrijk. Er wordt op een laag tempo (tussen de drie en vijf kilometer per uur) via diverse rivieren, kanalen en sluizen gevaren. Er wordt tegenwoordig veel Frans graan naar Belgische en Nederlandse bierbrouwers getransporteerd.

Traditiedragers:

De gemeenschap van spitsenschippers is divers. Veel schippers hebben het vak van vader of moeder overgenomen, maar er zijn ook ‘nieuwe’ schippers. Momenteel zijn er enkele honderden spitsenschippers. Er is veel concurrentie van vrachtwagens en de Betuwelijn. Hierdoor loopt het aantal spitsenschippers terug.

Geschiedenis
Jarenlang was het stelsel van rivieren en kanalen een belangrijke vervoersader van de Europese economie. Napoleon begon met de ontwikkeling van het stelsel in Frankrijk, in Nederland liet koning Willem I kanalen aanleggen. Er werden met de spitsen kolen vervoerd vanuit de mijnen, maar ook graan en mest. Op het hoogtepunt voeren er wel 20.000 spitsen. Het waternetwerk is slecht onderhouden, waardoor de schepen tegenwoordig minder lading kunnen meenemen door ondiepe kanalen en kleine sluizen. Toch heeft de spitsenvaart na bijna tweehonderd jaar nog steeds een functie.

Strao

Naam traditie: Strao

Locatie: De kop van het voormalig eiland Schouwen-Duiveland
Gemeenschap: Strao Comité Burgh Haamstede
Aangemeld door: R. Brink
www.straoburghhaamstede.nl

Traditie

Aan het eind van de winter wordt op vaste data in optocht met paarden een rit gemaakt vanuit het dorp naar het strand. Hier worden de benen van de paarden gewassen in het zeewater. De ruiters zijn zoveel mogelijk in traditionele kledij en de paarden worden versierd met traditionele materialen. Aan het eind van de rit komen de ruiters terug op het dorp en wordt afhankelijk van het dorp de rit aangesloten volgens plaatselijk gebruik. ’s Avonds is er feest in een van de uitgaansgelegenheden in het dorp.

Traditiedragers

Vroeger waren dit voornamelijk boerenzoons en boerenknechten. Tegenwoordig zijn het allerlei mensen die een paard kunnen bemachtigen. De comités zorgen voor het voortbestaan van de traditie. De voorrijder van de stoet is meestal de langst rijdende ruiter en lid van het strao comité.

Geschiedenis

Als sinds 1643 wordt er strao gereden, dit blijkt onder meer uit verslagen van kerkgenootschappen. Strao werd vroeger op maandag gereden. Het was naast Kerst en kermis de enige extra vrije dag voor de arbeiders, een belangrijk feest dus. Rond 1955 was de strao zover tanende dat toen besloten is de dag te veranderen naar de toen al grotendeels vrije zaterdag. Verder is de traditie grotendeels ongewijzigd: de route ligt vast, de voorrijder ligt vast, de tussenstops, het te water gaan en het eindpunt van de rit liggen vast. 

Het gebruik van het Fries Ulebord

Naam traditie: Het gebruik van het Fries Uleboerd (Uilenbord)

Locatie: provincie Friesland
Gemeenschap: de Boerderijenstichting
Aangemeld door: Erno Korpershoek
www.boerderijenstichtingfryslan.nl

Beschrijving:

De traditie omvat het plaatsen van een versierde makelaar (gevelteken) op de dakconstructie van boerderijen en woonhuizen op het Friese platteland. Het Friese ûleboerd kenmerkt zich door de gestileerde, uitgezaagde zwanen die de makelaar flankeren. De naam verwijst naar de oorspronkelijke functie: door een vlieggat in het bord kunnen uilen vrij in en uit de schuur vliegen en zo jagen op de muizen die daar leven.

Traditiedragers:

De huiseigenaren en bewoners van boerderijen of woonhuizen waarop een ûleboerd bevestigd is. Verschillende timmerbedrijven en rietdekkers in de provincie Friesland ontwerpen en maken nog altijd ûleboerden van hout.

Geschiedenis :

Het ûleboerd kent een lange geschiedenis. De oudst bekende rekening van een timmerman voor een uilenbord stamt uit 1669. Oorspronkelijk werden uilenborden voornamelijk op boerderijen geplaatst. Doordat tegenwoordig veel boerderijen woonhuis geworden zijn en ook veel burgerwoonhuizen met ûleboerden zijn versierd, zijn er momenteel meer dan rond 1900.

De Friese Elfstedentocht

Naam traditie: De Friese Elfstedentocht

Locatie: Friesland
Gemeenschap: Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden
Aangemeld door: Hein Dijkstra
www.elfstedentocht.nl

Beschrijving:

De Friese Elfstedentocht is een tocht over natuurijs die langs elf in Friesland gelegen steden voert. De te rijden tochtafstand is ongeveer 200 kilometer en is afhankelijk van eventuele omleidingen in verband met de toestand van het ijs. Er wordt 's ochtends rond 5.30 uur gestart in Leeuwarden en de finishsluiting is daar 's avonds om 24.00 uur.

Traditiedragers:

De Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden organiseert de tocht. De vereniging telt ongeveer 35.000  leden waarvan er maximaal 16.000 kunnen deelnemen als er weer een tocht komt. De organisatie draait voor 99% op vrijwilligers.

Geschiedenis:

De geschiedenis van de Elfstedentocht is veel ouder dan de bestaansgeschiedenis van de Vereniging en gaat meer dan 250 jaar terug. De tocht werd toen echter informeel gereden. Op 15 januari 1909 is de Vereniging "De Friesche Elf Steden" opgericht. Sindsdien zijn er vijftien winters geweest waarin het ijs dik genoeg was en er een tocht verreden kon worden. De meest recente was in 1997.

WK Snertkoken

Naam traditie: WK Snertkoken

Locatie: Groningen
Gemeenschap: Stichting Oud Hollandsche Gerechten
Aangemeld door: H. van der Velde
www.oudhollandschegerechten.nl

Traditie

Het WK Snertkoken heeft als doel het promoten van ‘oud Hollandsche gerechten’ als voedingsmiddel en de daarbij behorende traditie. De deelnemers maken de eigen recepten met louter verse ingrediënten en maken de soep naar eigen invulling op traditionele wijze klaar. De traditie van snertkoken is een traditie die in beweging is waarbij nieuwe recepten en inbreng uit verschillende culturen de bestaande receptuur kan versterken of aanvullen, waarbij beide ‘eigen’ identiteiten behouden blijven.

Traditiedragers

De dragers van deze traditie zijn naast de ‘huisvrouwen’ van Nederland, de talrijke deelnemers aan de voorgaande edities van het WK Snertkoken en de organisatie die zich ervoor inzet. De deelnemers zijn zowel professionele koks als gewone burgers.

Geschiedenis

Snert is een typisch eenpansgerecht waarbij gedroogde spliterwten, gezouten vlees en restjes gebruikt werden. Het was eenvoudig, voedzaam en diende vaak als armeluiskost. Het WK Snertkoken wordt sinds 1994 georganiseerd als middel om het koken van snert te promoten. Stond in eerdere jaren het uitvoeren van de originele receptuur centraal, tegenwoordig wordt het snertkoken meer en meer als een beleving gepresenteerd en wordt de traditie daarmee steviger omschreven. 

Intocht Driekoningen en het 4e geschenk

Naam traditie: Intocht Driekoningen en het 4e geschenk

Locatie: ’s-Hertogenbosch
Gemeenschap: Stichting Intocht Driekoningen ’s-Hertogenbosch
Aangemeld door: N. van Berckel
www.3kdb.nl

Traditie

Met Driekoningen komen vanaf circa vier uur op de Markt in ’s-Hertogenbosch kamelen, paarden en schapen aan. Vanaf Hotel Central loopt de stoet met de koningen  naar het gemeentehuis. Daar wordt aan de burgemeester de weg naar de Sint Jan gevraagd. Met de burgemeester loopt de stoet naar het Noorderportaal van de Sint Jan, waar een korte viering plaatsvindt met de bisschop. Na afloop mogen de kinderen langs een speciale kerststal in de Sint Jan om bij het kindeke Jezus hun 4e geschenk – speelgoed ‘waar je zelf niet meer mee speelt en een ander kindje blij kunt maken’- af te geven.

Geschiedenis

De eerste intocht en viering van Driekoningen in ’s-Hertogenbosch was in 1935. Met uitzondering van de oorlogsjaren vindt dit evenement jaarlijks plaats op de eerste zondag van het nieuwe jaar. De viering is in de loop der jaren geëvolueerd en geprofessionaliseerd. De koningen hebben een prominentere rol gekregen. Het 4e geschenk is als maatschappelijk relevante dimensie geïntroduceerd.

Traditiedragers

Oorspronkelijk werd de intocht georganiseerd door de Bossche middenstand, maar tegenwoordig door de Stichting Intocht Driekoningen ’s-Hertogenbosch. De deelnemers zijn circa 1000 kinderen (en hun ouders) van de basisscholen in de leeftijd tussen 3 en 8 jaar, maar ook volwassenen. Verder zijn betrokken het stadsbestuur, het kerkbestuur en de vrijwilligers van de kerk, de Koninklijke Harmonie en de Schola Cantorum, het jeugdkoor.

Shanty of Maritieme volksmuziek

Naam traditie: Shanty of Maritieme volksmuziek

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Shanty Nederland
Aangemeld door: Kees Driesprong
www.shantynederland.nl

Beschrijving:

Shanty’s zijn liederen die gebruikt werden om het werk te ondersteunen. De shantyman zingt een regel of een couplet, gevolgd door een refrein van de andere harde werkers. De liederen zorgden ervoor dat het werk aan boord in een bepaalde cadans verricht werd, waardoor het  veraangenaamd werd.

Traditiedragers:

Er zijn in Nederland tussen de 300 en 400 koren die zich bezig houden met het ten gehore brengen van shanty liederen. Zo’n 235 koren hebben zich aangesloten bij Shanty Nederland

Geschiedenis:

Het zingen van shanty om het zware werk aan boord te verlichten, stamt uit de tijd van voor de VOC, toen zeevaarders de wereld gingen ontdekken met grote driemasters en de bemanningen van die schepen met andere culturen in aanraking kwamen, zoals Afrikanen in hun prauwen. In Nederland werden de shanty’s ook gezongen op de walvisvaarders en in de visserij. Tegenwoordig worden de liederen gezongen door een groot aantal koren.

Schuttersboogroute Didam

Naam traditie: Schuttersbogenroute Didam

Locatie: Didam en omgeving
Gemeenschap: Stichting Bevordering Toerisme Didam
Aangemeld door: H. Ketels
www.schuttersbogenroutedidam.nl

Beschrijving

Een fietstocht van ruim 30 kilometer over het grondgebied van de voormalige gemeente Didam, langs erebogen die worden opgericht ter ere van de schutterijen en schutterskoningen en –koninginnen. Er zijn elk jaar tussen de 40 en 45 bogen en die worden opgericht door vriendenclubs, buurt- en straatverenigingen, die weer verbonden zijn met de schutterijen in het gebied. De bogen staan op zondag, maandag en dinsdag van de schuttersfeesten, rond het eerste weekend van de bouwvakvakantie. Individuen en groepen mensen (totaal zo’n 2000) fietsen de route om te genieten van de bogen, die vaak rond actuele thema’s versierd zijn. Er is geen sprake van wedstrijd of puzzeltocht.

Traditiedragers

De leden van de zeven schutterijen in de voormalige gemeente Didam bouwen de bogen. Het bestuur van de aanvragende stichting organiseert de fietsroute.

Geschiedenis

Bij het bezoek van Napoleon aan de streek Liemers in 1811 zijn erebogen gebouwd. Bouwers toen waren veelal leden van de schutterijen. Zo is de basis gelegd voor het bouwen van bogen voor de schutterskoningen. Nadat in eerste instantie mensen zelf langs de mooi versierde bogen gingen fietsen is in 1983 de eerste ‘officiële’ bogentocht gereden op initiatief van de toenmalige gemeente Didam. 

Analoge fotografie

Naam traditie: Analoge fotografie; filmrol ontwikkelen en Bariet-afdrukken maken

Locatie: Zuid-Holland
Gemeenschap: Arianne Jautze - Dekker
Aangemeld door: A. Jautze - Dekker
www.fotozuiver.nl

Traditie

Een analoge camera maakt gebruik van een rolletje lichtgevoelige film. Met het bedienen van de sluiter opent het diafragma en valt een hoeveelheid licht op de film. Na het ontwikkelen van de film ontstaat een negatief waarvan afdrukken gemaakt kunnen worden. Een afdruk op Bariet-papier geeft aan een zwart-witfoto een extra diepte effect dat niet te vinden is in een digitale afdruk.

Traditiedragers

Herman Jauzte en Arianne Jautze – Dekker van New Color fotovaklaboratorium.

Geschiedenis

De geschiedenis van de fotografie begint in 1816 als Joseph Niépce een plaat met lichtgevoelig materiaal blootstelt aan licht in een camera obscura. Velen na hem vervolmaken zijn uitvinding, passen het procedé aan en ontwikkelen de mogelijkheden. Kleurenfotografie en negatieven van kleinbeeldfilm dragen bij aan de brede verspreiding van fotografie. Vanaf 1981 ontwikkelt de digitale fotografie.

Postduivensport

Naam traditie: Postduivensport

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Nederlandse Postduivenhouders Organisatie
Aangemeld door: Carmen van Schaijk
www.npoveenendaal.nl

Beschrijving:

Een duif kan aan wedstrijden meedoen als hij goed getraind is. De duiven kunnen dan meedoen aan speciaal georganiseerde wedstrijden waarbij de duiven op een bepaalde afstand weggebracht worden en daar allemaal tegelijk losgelaten. De duif die het snelst weer in het eigen hok terug is, heeft gewonnen.

Traditiedragers:

De Nederlandse Postduivenhouders Organisatie is een overkoepelende organisatie die de belangen van postduivenhouders behartigt. De organisatie heeft elf afdelingen over heel Nederland verspreid.

Geschiedenis:

De postduivenhobby waarbij men wedstrijden ging houden, is tussen 1815 en 1825 in België ontstaan. Vanuit België verspreidde de hobby zich over Europa en ook in Nederland werd het houden van duiven populair. De postduivenhobby was vroeger een echte volkssport. Op dit moment wordt de hobby beoefend door alle lagen van de bevolking.

Fries tegelschilderen

Naam traditie: Fries tegelschilderen

Locatie: Friesland
Gemeenschap: Sjoukje Tijssen
www.friestile.nl

Beschrijving:

Het tegelschilderen in Friesland gebeurt volgens de opglazuur-techniek. Dit betekent dat er op de vers geglazuurde tegels wordt geschilderd waarna deze gebakken worden. Met een ‘spons’, een sjabloon, wordt een afbeelding op de tegels aangebracht. Hierna kan het tegelschilderen beginnen. Hiervoor wordt blauw gekleurde glazuur en speciale penselen gebruikt. Er zijn één-tegel-decors en rijk gedecoreerde tegeltableaus.

Traditiedragers:

Sjoukje Tijssen houdt het ambacht in stand. Zij doet dit onder andere door op traditionele wijze decors van deze tijd te maken.

Geschiedenis:

In veel steden en dorpen in Friesland waren vroeger fabriekjes en werkplaatsen waar tegels, pannen en aardewerk werden gemaakt. De tegels zijn soms helemaal in of uit de mode geweest. Smaakverschillen zijn altijd bepalend geweest voor het soort beschilderingen. Tegenwoordig zijn er nog een paar bedrijven en zelfstandigen die deze tegelschildertechniek toepassen en beheersen.

Tingieten

Naam traditie: Tingieten

Locatie: Ilpendam, Zaandam, Purmerend
Gemeenschap: Stichting Tingieterij Holland, De Tinkoepel Tinnegieterij
Aangemeld door: Ronald van Delden
www.tingieterijholland.nl 

Beschrijving:

Tingieters maken hun eigen legeringen bestaande uit zuiver tin aangevuld met antimoon en/of koper. Om tin te kunnen gieten zijn zogenaamde gietvormen nodig. Deze kunnen gemaakt zijn van gietzand, brons, aluminium, ijzer of hittebestendige rubbers/siliconen. De tingieter is kan zijn eigen gietvormen te maken. Afhankelijk van het te maken eindproduct worden de onderdelen in één of meerdere delen gegoten. Daarna worden de diverse onderdelen aan elkaar gezet met een gasvlam en soldeerdraad, waarna het eindproduct gepolijst wordt.

Traditiedragers:

De tingieters die onderdeel uitmaken van Tingieterij Holland hebben hun leven gewijd aan het ambacht en volgen ontwikkelingen op de voet. Zij scheppen er plezier in het ambacht aan het publiek te laten zien, maar ook hun kennis over te dragen door mensen het zelf te laten doen/beleven. Op die manier willen zij het ambacht door geven aan volgende generaties.

Geschiedenis:

Tinnen producten hebben altijd een grote rol gespeeld in het dagelijks leven. Voordat aardewerk als massaproduct beschikbaar kwam at men lange tijd van tinnen borden en dronk men uit tinnen bekers. Door de lage smelttemperatuur van tin op 231,9 ° Celsius, is het eenvoudig te verwerken en te hergebruiken. Vanaf de jaren ‘60 worden ook miniaturen gemaakt die dienen als siervoorwerp.

Abrahamdag

Naam traditie: Abrahamdag

Locatie: Oosterhout
Gemeenschap: Stichting Abrahamdag Oosterhout
Aangemeld door: M. Broekmans
www.abrahamdag.com

Traditie

Het gezamenlijk vieren van het bereiken van het vijftigste levensjaar door mannen die in hetzelfde jaar geboren zijn, ongeacht nationaliteit, huidskleur, religie of levensbeschouwing tijdens Abrahamdag op de eerste zaterdag van oktober. Het is een feest der herkenning met een fikse dosis humor en zelfspot.

Traditiedragers

De gemeenschap bestaat uit mannen die in dat jaar vijftig worden. Er hebben nu ruim 20.000 mannen Abrahamdag in Oosterhout gevierd. Steeds meer mannen melden zich jaren van tevoren aan om zeker te kunnen zijn van deelname. De deelnemers komen uit de regio, maar ook uit binnen- en buitenland. De Stichting Abrahamdag Oosterhout organiseert de dag.

Geschiedenis

In 1963 vierde Leo Wellens zijn vijftigste geboortedag en nodigde hiervoor alle mannen die dat jaar ook vijftig werden uit om dat met hem in Oosterhout te vieren. Hiervoor richtte hij het Abrahamcomité op. Dat was zo’n succes dat besloten werd om er een jaarlijks terugkerende viering van te maken. Er is sinds 1975 samenwerking met het Leuvense Verbond van Jaartallen en met ingang van 2002 wordt de dag feestelijk geopend in de Sint Jan Basiliek.

Buurtspraak van de Buurt Ede-Veldhuizen

Naam traditie: Buurtspraak van de Buurt Ede-Veldhuizen

Locatie: Globaal het grondgebied van Ede
Gemeenschap: de Buurt Ede-Veldhuizen
Aangemeld door: Geen Broere, Buurtrichter
www.ede.nl/gemeente/gemeentearchief/bezoekersinformatie/links/buurt-ede-veldhuizen/       

Beschrijving:

De Buurtspraak is een traditie die al eeuwenlang bestaat om de belangen van de inwoners van ‘het dorp’ te behartigen. De taken van de Buurtspraak zijn nu grotendeels overgenomen door de lokale overheid. Maar nog altijd komen de ‘geërfden’ bijeen om te praten over het bezit van de Buurt, het "Buurtbos", maar ook over het onderhoud van de heide (thans in eigendom van defensie) en de schaapskudden waarvan de Buurt in 1953 de (mede)oprichter was.

Traditiedragers:

De ‘geërfden’ van de Buurt Ede-Veldhuizen. Van oorsprong zijn zij de eigenaren van een huis en erf en/of bouwland in en rond het oude dorp Ede, die gezamenlijk eigenaar waren van de "woeste" gronden er om heen. Nog altijd zijn het de eigenaren aan wie het buurtbestuur verantwoording af legt.

Geschiedenis:

De buurtspraak is een oude traditie.  Het oudste bewaard gebleven Buurtboek dateert uit het jaar 1596. Oudere jaargangen zijn tijdens een grote brand in 1635 verloren gegaan. Door de opkomst van zowel de plaatselijke, provinciale als landelijke overheid is de betekenis van het buurtschap sterk veranderd. 

Spekkedikken bakken

Naam traditie:  Spekkedikken bakken

Locatie: Onstwedde en Westerwolde
Gemeenschap: Stichting Onstwedder Gaarv’n
Aangemeld door: W.G. Volders
www.onstweddergaarvn.nl

Traditie
Spekkedikken of nijjoarskoek’n worden op oudejaarsdag gebakken. Ze moeten geluk brengen aan degenen die ze eten. De ingrediënten zijn grof gemalen roggemeel met zemelen, plakjes spek en worst, suiker, stroop, anijs en kaneel. Ze worden tegenwoordig in een elektrisch wafelijzer gebakken.

Geschiedenis
Het bakken van spekkedikken deed men van oudsher op oudejaarsdag. Om het nieuwe jaar in te luiden werd er veel gedronken en gegeten. Bij dit eten vormden de spekkedikken een vast onderdeel. Het bakken werd door mannen gedaan in een zogenaamd nijjoarsiezer (nieuwjaarsijzer) boven een open vuur. Het ijzer werd door lokale smeden gemaakt en vaak cadeau gegeven bij een huwelijk.

Traditiedragers

Ongeveer vijfenzeventig vrijwilligers  van de Stichting Onstwedder Gaarv’n verzorgen demonstraties en bakken traditiegetrouw aan het einde van ieder jaar circa tweeduizend spekkedikken, op bestelling als oudejaarslekkernij. De leden geven daarnaast ook op andere momenten demonstraties in het bakken. De leden bakken regelmatig in verzorgings- en verpleeghuizen, waar de bewoners blijk geven van herkenning.

Stads- en Dorpsomroepers

Naam traditie:  Stads- en Dorpsomroepers

Locatie: heel Nederland
Gemeenschap: Eerste Vereniging Stads- en Dorpsomroepers Nederland (EVSDON)
Aangemeld door: André Pauwels
www.omroepersgilde.nl

Beschrijving:

De omroeper leest met een welluidende stem berichten voor. Voor dat hij gaat lezen verzamelt hij luisteraars om zich heen. Dit doet hij door de aandacht te trekken met een ratel, gong, bel, klaroen of trommel.

Traditiedragers:

Er zijn nog een twintigtal dorps- en stadsomroepers actief in Nederland. Zij zijn verenigd in de EVSDON en strijden regelmatig tegen elkaar tijdens concoursen die in heel Nederland plaatsvinden.

Geschiedenis:

Toen nog weinig mensen konden lezen of schrijven werd door het lokale bestuur een omroeper aangesteld om belangrijke zaken en verordeningen bekend te maken. De berichten die hij moest aankondigen werden van een perkamentrol gelezen. Doordat steeds meer mensen leerden lezen en schrijven en er nieuwe vormen van communicatie werden ontwikkeld, is de rol van omroepers in de loop van de twintigste eeuw steeds kleiner geworden.

Pannenkoeken bakken in ijzeren pannen

PNaam traditie: Pannenkoeken bakken in ijzeren pannen

Locatie: Beverwijk en Wormerveer
Gemeenschap: Emanuel Woltheus

Beschrijving:

Pannenkoeken worden gemaakt met een beslag van meel, eieren, zout en melk. Om een pannenkoek goed te kunnen bakken moeten goed verhitte ijzeren pannen gebruikt worden, die ingevet worden met reuzel, roomboter of olie. Halverwege het bakken wordt de pannenkoek gekeerd. De pannenkoeken kunnen extra bewerkt worden met onder andere appel, spek, ham of kaas.

Traditiedragers:

De heer Woltheus zet zich in voor ‘het op de juiste manier bakken van pannenkoeken’. Het bakken lijkt eenvoudig, maar zonder het gebruik van de juiste techniek, ingrediënten en gereedschappen gaat de kwaliteit snel achteruit.

Geschiedenis:

Pannenkoeken hebben lange tijd deel uitgemaakt van de dagelijkse maaltijd. Het restant werd dan vaak met wat boter, suiker of stroop gegeten als toetje. Tegenwoordig wordt de pannenkoek vaak gegeten als feestmaaltijd.

Hubertusjacht

Naam traditie: Hubertusjacht

Locatie: Someren
Gemeenschap: Stichting Slipjachtcomité Someren
Aangemeld door: Louis Steijvers

Beschrijving:

De essentie van de slipjacht is het jachtspel van een meute honden, foxhounds, in de natuur. Zij volgen een geurspoor dat te paard of te voet getrokken wordt door de ‘sliptrekker’. Dit geurspoor imiteert de vluchtende vos. De volgers trachten het jachtspel te paard te volgen. De slipjacht is een imitatie van de vossenjacht zoals die vooral in Engeland en Ierland plaatsvindt.

Traditiedragers:

De traditiedragers zijn naast de leden van het Slipjachtcomité, de jachtvereniging Triple B, de jachthoornblazers en de deelnemende ruiters ook de pastoor van Lambertuskerk in Someren waar voorafgaand aan de slipjacht de Messe de St. Hubert opgedragen wordt.

Geschiedenis:

De traditie is in Someren in 1971 gestart. Sinds 1979 wordt de slipjacht op de eerste zaterdag van november gehouden, rond de naamdag van de heilige Hubertus. De slipjacht is daarmee de officiële opening van het jachtseizoen. 

Koeiemart Woerden

Naam traditie: Koeiemart Woerden

Locatie: Woerden
Gemeenschap: Gemeente Woerden 
Aangemeld door: Martin Damen

Beschrijving:

De Koeiemart is een jaarmarkt en een waar volksfeest dat op de woensdag na 20 oktober in de hele binnenstad van Woerden wordt gevierd. Met de Koeiemart wordt de ‘oogst’ van de koeien gevierd. Gelijktijdig markeert het het moment dat de koeien weer op stal gaan voor de winter periode. Tijdens de jaarmarkt vinden koeienshows plaats en genieten de bezoekers van culinaire tradities zoals snert, poffertjes en kristaljons.

Traditiedragers:

De Koeiemart wordt georganiseerd door de gemeente, maar de traditie wordt gedragen door de bewoners van Woerden. Dit gebeurt in samenwerking met onder andere het Agrarisch Centrum Woerden en de ondernemersvereniging van de stad.

Geschiedenis:

De Woerdense Koeiemart is ontstaan in 1410. In dat jaar verleende hertog Jan van Beieren het privilege tot het houden van een vrije jaarmarkt voor paarden en voor runderen. Tot 1935 werden er twee aparte markten gehouden: voor paarden en voor runderen. In de loop der tijden is de jaarmarkt aangevuld met verschillende activiteiten zoals een kermis en een feestavond ‘de nacht van Woerden’. De dieren die tegenwoordig op de markt te zien zijn hebben met name een symbolische functie.

Poffertjesdag

Naam traditie: Poffertjesdag

Locatie: Breukelen
Gemeenschap: Oud Hollandsche Poffertjes en Wafelkraam D. van der Steen
Aangemeld door: J. van der Steen
http://poffertjeskraambussum-breukelen.nl/

Traditie:

Al honderd jaar mogen alle basisschoolkinderen in Breukelen op 3 oktober gratis poffertjes komen eten bij de Oud Hollandsche Poffertjes en Wafelkraam D. van der Steen.

Na het poffertjes uitdelen wordt er een lezing gehouden en een herdenking voor de bedenker van de traditie: Leonard Corneille Dudok de Wit, een rijke, excentrieke oud-inwoner van Breukelen.

Traditiedragers
De basisschoolkinderen van Breukelen die elk jaar genieten  van Poffertjesdag. Joop en Lia van der Steen van de Oud Hollandsche Poffertjes en Wafelkraam D. van der Steen en hun poffertjesbakkers houden de traditie met veel plezier in stand. De inwoners van Breukelen die hun kleurrijke vroegere plaatsgenoot op deze dag herdenken.

Geschiedenis

Van 1843 tot 1913 woonde Leonard Corneille Dudok de Wit op een buitenplaats bij Breukelen. Deze puissant rijke man organiseerde in Breukelen veel activiteiten, ook voor de jeugd. Oudere kinderen bood hij schoolreisjes en hij deelde aan de jonge kinderen in het dorp poffertjes uit op zijn verjaardag, 3 oktober. Toen hij overleed bleek hij per testament bepaald te hebben dat die traditie moest worden voortgezet. Het daartoe gereserveerde geld werd ondergebracht in een speciaal daarvoor opgericht fonds, het L.C. Dudok de Wit's. De Oud Hollandsche Poffertjes en Wafelkraam D. van der Steen deelt sinds 1915 jaarlijks op 3 oktober de poffertjes uit aan basisschoolkinderen, gefinancierd vanuit dit fonds.

Het bedienen van voetveren

Naam traditie: Het bedienen van voetveren

Locatie: heel Nederland
Gemeenschap: Vereniging Vrienden van de Voetveren
Aangemeld door: H. Schuurman
www.voetveren.nl

Traditie
Een voetveer is een middel om voetgangers en/of fietsers van de ene kant van het water over te zetten naar de andere kant. Op veel plaatsen liggen  - soms eeuwenoude – veerstoepen die deels nog of weer gebruikt worden. Bij veren bevinden zich (historische) veerhuizen, café's, uitspanningen en pleisterplaatsen. Veel steden en dorpen kennen een Veerweg, Veerstraat of Veerkade. Naast oude technieken (bijvoorbeeld met de klos getrokken, handbediende veren) ontwikkelen zich moderne technieken zoals veren op zonne-energie.

Traditiedragers
Veel veren worden bemand door vrijwilligers. Zij vormen een hechte gemeenschap met veel verantwoordelijkheidsgevoel voor 'hun' veer(pont). Met trots bedienen zij veren die soms eeuwenlang op dezelfde locatie varen. De Vereniging Vrienden van de Voetveren is een belangenvereniging voor gebruikers van (voet- en fiets) veren in Nederland en heeft circa 2.000 leden.

Geschiedenis

Vroeger waren veren vrijwel de enige verbindingen tussen twee oevers. In de tweede helft van de vorige eeuw leken de veren ten dode opgeschreven door de bouw van (verkeers)bruggen. In hoog tempo verdween alles daaromheen. Tegenwoordig wordt het belang van veren weer onderkend, met name voor woon-werk verkeer, scholierenverkeer en recreatie. Het oude culturele erfgoed 'veren' heeft hiermee een nieuwe impuls gekregen.
 

Damast weven

Naam traditie: Damast weven

Locatie: Nederland
Gemeenschap: Damastweversgilde
Aangemeld door: M. Hakkenes
http://damastweversgilde.weebly.com/ (ook voor foto’s)

Traditie

Damast weven is een oude techniek, die veel speciale kennis, vaardigheden en apparatuur vergt. Er is een speciaal weefgetouw nodig met een opbouw om groepjes draden omhoog te kunnen trekken zodat er patronen ontstaan. Een damastgetouw is een speciaal en groter getouw dan ‘gewone weefgetouwen’ en bij deze vorm van weven komt extra veel kennis kijken. Veel mensen kennen damast linnen tafellakens, waarbij je bij speciale lichtinval prachtige patronen ziet.

Traditiedragers

Momenteel heeft het Damastweversgilde achttien leden. De groep vergrijst en daardoor dreigt er kennis verloren te gaan. Diverse leden organiseren speciale damast weefcursussen en workshops om hun kennis te delen en de leden komen twee keer per jaar bijeen voor kennisuitwisseling.

Geschiedenis

Damast wordt sinds de vijftiende eeuw in Nederland geweven. In die tijd werden handgetouwen gebruikt, tot aan het einde van de 18e eeuw het Jacquardgetouw werd geïntroduceerd, dat door zijn grootte vooral voor industriële toepassingen geschikt was. Circa honderd jaar later werd een getouw met een klein trekwerk ontwikkeld, dat aanleiding was om het Damastweversgilde op te richten. Tegenwoordig wordt er ook gebruik gemaakt van computers om afbeeldingen om te zetten naar patronen van gedetailleerde weefsels.

Vlooienstoken

Naam traditie: Vlooienstoken

Locatie: de Bedafseberg in Uden
Gemeenschap: Stichting Vlooienstoken
Aangemeld door: Karin Ties

Beschrijving:

Op de eerste zondag van de vasten wordt om klokslag 20.00 uur door de oudste bezoeker van Café De Pier een grote brandstapel aangestoken. Het brandbaar materiaal bestaat uit houtafval, maar vroeger werd ook oud beddenstro met ongedierte gebruikt, vandaar de naam.

Traditiedragers:

De bewoners van het buurtschap Bedaf zijn nauw bij de traditie betrokken. Na afloop van het vuur wordt nog wat gedronken en nagepraat in Café De Pier dat aan de Bedafseberg ligt en waarvan de uitbater een deel van de praktische organisatie op zich heeft genomen.

Geschiedenis:

Volgens overlevering vindt het vlooienstoken al sinds lange tijd plaats. In de jaren tachtig van de vorige eeuw beleefde het vlooienstoken een hoogtepunt toen het vergezeld werd door een groot openluchtspel.

Kievitseieren rapen

Naam traditie: Kievitseieren rapen

Locatie: Friesland
Gemeenschap: Bond Friese Vogel Wachten (BFVW)
Aangemeld door: Marco Hoekstra
www.bfvw.nl

Beschrijving:

Het kortstondig oogsten van kievitseieren van de eerste vroege legsels van een deel van de kievitpopulatie, in samenhang met duurzaam en omvangrijk beschermen van alle weidevogellegsels en -kuikens.

Traditiedragers:

De BFVW (23.000 leden) is oorspronkelijk een vereniging die primair op het zoeken van (kievits)eieren was gericht, maar die inmiddels is uitgegroeid tot een vogelbeschermingsorganisatie. De BFVW hanteert al sinds decennia het ‘wise use-model’. In de kern komt dat erop neer dat leden van de organisatie die een zogenoemde eierzoekpas hebben, in het begin van het eierzoekseizoen een gelimiteerd aantal kievitseieren mogen meenemen, om meteen daarna verplicht te zijn de kievit en andere weidevogels te beschermen.

Geschiedenis:

De vroegste vermeldingen van het eierzoeken dateren al uit de 16de eeuw. Tot 1900 was het eierzoeken in de weidegebieden in heel Nederland een bekend verschijnsel. Friesland is nu nog de enige provincie waar, onder strikte voorwaarden, de eieren van uitsluitend de kievit mogen worden gezocht. Aan de handel in kievitseieren kwam een einde toen die in 1993 werd verboden.

Merklappen borduren

Naam traditie: Merklappen borduren

Locatie: Nederland
Gemeenschap: MerkWaardig, vereniging voor liefhebbers merklappen
Aangemeld door: Harmke van de Fliert
www.merkwaardig.nl

Beschrijving:

Het borduren van merklappen gebeurt met garens van zijde, katoen, linnen of wol op aftelbare borduurstoffen van linnen, katoen, wol of stramien. Hierbij wordt gewerkt met verschillende soorten steken waarvan 'het kruisje' de bekendste is. De merklap heeft geen standaard afmetingen. Er worden cijfers en letters op geborduurd, vaak een compleet alfabet. Verder wordt er vaak een thema uitgebeeld en worden randen en strooifiguurtjes geborduurd.

Traditiedragers:

De vereniging heeft 1400 leden, meest dames op leeftijd. Ook niet-leden borduren merklappen. Op social media zijn groepen actief. Daarnaast is er een ruime kring van leveranciers, lesgevers, schrijvers, uitgevers en museummedewerkers bezig met merklappen.

Geschiedenis:

De oudst bekende in Nederland gemaakte merklap stamt uit 1608. Merklappen werden gemaakt door meisjes in leeftijd variërend van 5 tot 14 jaar, als oefening voor het borduren en merken van het later door hen te maken linnengoed en van kledingstukken voor hun uitzet. Vanaf ongeveer 1975 is de handwerkles op lagere scholen vervallen. Tegenwoordig zijn de kennis en vaardigheden daarom vooral aanwezig bij vrouwen van middelbare leeftijd en ouder. 

Vlasserij

Naam traditie: Vlasserij

Locatie: West-Brabant
Gemeenschap: Nationaal Vlasserij en Suiker Museum
Aangemeld door: L. Schoone
http://vlasserij-suikermuseum.nl

Traditie:

Vlas is de basis voor de vervaardiging van linnen. De handelingen om van vlasstro tot vlaslint te komen zijn: het drogen van het geoogste vlas, het verwijderen van het zaad en terugwinning ervan, het roten van het vlasstro waarbij de vlasvezel vrij komt van het vlashout (een rottingsproces onder invloed van vocht), het braken (kneuzen) van het stro, het zwingelen waarbij de vlasvezel gescheiden wordt van de vlasstengel en het hekelen van het vlas. Hierbij worden de vezels gekamd zodat ze los van elkaar komen te liggen en allemaal parallel liggen.

Traditiedragers
Het museum heeft vijftien medewerkers die direct betrokken zijn bij de vlasserij. Om de kennis en kunde van het ambacht te behouden worden nieuwe rondleiders door ervaren vlassers opgeleid om demonstraties te kunnen geven. De medewerkers zijn allemaal vrijwilligers.

Geschiedenis
Onder meer in West-Brabant werd veel vlas geteeld en verwerkt tot halffabricaat: vlaslint. Het vlaslint werd doorverkocht aan opkopers die het weer aan spinnerijen en weverijen verkochten. Begin vorige eeuw mechaniseerde het ambacht verder en werden er vlasscholen opgezet om de vlasteelt en verwerking te vergroten. Door de opkomst van katoen en kunststofvezels is de vlasteelt in de tweede helft van de twintigste eeuw nagenoeg verdwenen. Hiermee verdween ook het ambacht van vlasteler.

Paasgebruiken Hellendoorn

Naam traditie: Paasgebruiken Hellendoorn

Locatie: Hellendoorn
Gemeenschap: Oald Heldern De Noaberschop
Aangemeld door: Dinand Webbink
www.oaldheldern.nl

Beschrijving:

De paasgebruiken bestaan uit vier onderdelen

1 Palmpasenoptocht: met de optocht lopen 800 tot 1000 kinderen mee, langs de kant staan duizenden mensen toe te kijken.

2 Eieren zoeken of eierkulen vindt op Eerste Paasdag plaats op het zogenaamde ´Kuulbargien´ op de Hellendoornse Berg.

3 Het paasvuur, ‘'n boaken’, wordt eerste Paasdag om 20.30 uur ontstoken door een van de oudste inwoners van het dorp. Jaarlijks komen duizenden mensen genieten van het spel van de vlammen.

4 Als afsluiting van de paasgebruiken trekt de Hellendoornse Harmonie op Hemelvaartsdag in alle vroegte door het dorp om de dorpsbewoners op muzikale wijze op te roepen om te gaan dauwtrappen.

Traditiedragers:

Samen met een grote groep vrijwilligers organiseert de stichting Oald Heldern De Noaberschop

jaarlijks de verschillende paasgebruiken in Hellendoorn. Het dorp heeft ca. 6.000 inwoners waarvan een groot deel bij één van de activiteiten betrokken is.

Geschiedenis:

De palmpasenoptocht is een oude traditie die sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw georganiseerd wordt door de Noaberschop. Dat het eierkulen één van de oude Paastradities is blijkt uit de diverse kuulbargies in de gemeente (heuveltjes waar dit gebruik plaatsvond). Met het grote vuur met Pasen werd de terugkeer van het licht en de lente gevierd. Met de houtskool uit het vuur maakte men het gezicht zwart en men nam het mee naar huis als afweermiddel tegen brand en blikseminslag.

Het dauwtrappen op Hemelvaartsdag is een traditie die sinds jaar en dag in (meestal kleine) groepen wordt uitgeoefend.

Zeilende vrachtvaart

Naam traditie: Zeilende vrachtvaart

Locatie: Workum
Gemeenschap: Stichting Zeilvaart College Workum
Aangemeld door: Reid de Jong
www.zeilvracht.nl

Beschrijving:

Ieder jaar vertrekken op de maandag van de Friese herfstvakantie de schepen die meedoen aan de Strontrace en het Beurtveer uit de haven van Workum. De Strontrace en het Beurtveer zijn zeilwedstrijden die worden gevaren als 'oefening onder zeil'.

Traditiedragers:

Naast het bestuur van de Stichting Zeilvaart College Workum en alle vrijwilligers, zijn de schippers en hun bemanningen de belangrijkste dragers van de traditie.

Geschiedenis:

Het vervoer van vracht en personen over het water geschiedde tot de invoering van mechanische voortstuwing uitsluitend door middel van wind- en mensenkracht en de inzet van trekdieren. In 1973 vond voor het eerst de Strontrace plaats. Vijf schepen meldden zich toen aan voor deze oefening onder zeil. Inmiddels doen er jaarlijks ruim vijftig schepen mee.

Haringuitreiking

Naam traditie: Haringuitreiking

Locatie: Kerkgebouw PKN in Niekerk
Gemeenschap: Menno Jeltemastichting
Aangemeld door: dhr. A. van der Tuuk

Traditie

Op de woensdag voor Pasen vindt bij de Hervormde kerk elk jaar het haring uitreiken plaats. De haring wordt per ouderwetse boerenwagen bij de kerk bezorgd. Deze haringuitreiking gebeurt op grond van een legaat dat een zekere Menno Jeltema naliet aan de voogdij van het Pepergasthuis te Groningen.

Traditiedragers

Het bestuur van de Menno Jeltemastichting, bewoners van Niekerk, Faan en Oldekerk.

Geschiedenis

Menno Jeltema legateerde in 1476 aan het Pepergasthuis land onder de eeuwigdurende verplichting dat jaarlijks onder de armen van Niekerk, Faan en Oldekerk een ton haring wordt uitgereikt. De voogdij heeft zich elk jaar aan deze verplichting gehouden. In 1979 is echter besloten de verplichting af te kopen omdat er geen armen meer zijn en omdat de haringprijzen enorm waren gestegen. Er is toen een stichting gevormd die ten doel heeft het haring uitreiken “als traditie” voort te zetten.

Eiergaddern

Naam traditie: Eiergaddern

Locatie: Enschede
Gemeenschap: Folkloristische dansgroep de Schaddenrieders
Aangemeld door: H. de Groot
http://deschaddenrieders.webklik.nl

Traditie

Op twee zaterdagen en de woensdagavond voor Palmpasen worden in enkele wijken van Enschede eieren bij bewoners ingezameld. De eieren worden aangeboden aan zieken-, verpleeg- en verzorgingshuizen. Ook het Leger des Heils, Humanitas en de voedselbank worden niet vergeten. Het eiergaddern wordt afgesloten met een palmpaasoptocht op Palmzondag waarbij de palmpaastakken worden aangeboden aan kinderen in het ziekenhuis.

Traditiedragers
Sinds 1949 houdt de folkloristische dansgroep ‘de Schaddenrieders’ uit Enschede zich bezig met het levend houden van de traditie eiergaddern. De leden van de dansgroep halen de eieren op en brengen die naar de tehuizen. De palmpaastakken en speelgoed worden naar Ziekenhuis MST gebracht en het Muziekkorps der voormalige Schutterij zorgt voor muzikale omlijsting van de palmpaasoptocht.

Geschiedenis
Eiergaddern is ontstaan voor de Tweede Wereldoorlog. Boeren rond Enschede brachten met Pasen eieren naar de twee ziekenhuizen en het oudemannenhuis in Enschede, om de zieken en ouderen te helpen bij het aansterken en het nieuwe leven aan te kondigen. In 1949 veranderde dit, toen ging men op Palmzondag tijdens de palmpaasoptocht met mandjes langs de toeschouwers. De eieren werden verzameld en aangeboden aan de tehuizen en er werd gedanst met de verpleegsters in de tuin van het ziekenhuis. 

Hoepelmakerij

Naam traditie: Hoepelmakerij

Locatie: Sint-Oedenrode
Gemeenschap: Fried van den Brand
http://home.kpn.nl/salix-alba.f.vd.brand

Traditie

Wilgenstokken worden verwerkt tot hoepels om de duigen van boter- en haringvaatjes bijeen te houden. Het wilgenhout is pas geschikt als het drie jaar oud is. De hoepelmaker teelt en oogst zijn eigen wilgenhout, waar hij stokken van maakt. Die worden gekloofd en gesneden, door een buigmachine gedraaid en in een ronde mal gezet. De latjes worden door middel van een speciale knoop met wilgentwijgen aan elkaar vast gemaakt. De hoepel is klaar om door een kuiper gebruikt te worden om vaten of tonnen.

Traditiedragers
De heer Van den Brand heeft het ambacht van zijn vader geleerd, die het weer van zijn vader geleerd heeft. De kennis is dus van vader op zoon doorgegeven. De heer Van den Brand leidt nu vijf mensen op in het ambacht, om zijn kennis en kunde door te geven aan een nieuwe generatie.

Geschiedenis

Het hoepel maken is een oud ambacht dat zeer functioneel en belangrijk was voor het maken van kuipen en vaten. Men kon deze maken in allerlei vormen en maten. Toen er geen afzetgebied meer was is het ambacht weggekwijnd. In de jaren ‘60 verdween het ambacht voor goed, maar de kennis en kunde bleven bewaard en worden nu weer doorgegeven.

Olieslaan op ambachtelijke wijze

Naam traditie: Olieslaan op ambachtelijke wijze

Locatie: Roderwolde
Gemeenschap: Stichting Olie- en Korenmolen Woldzigt
Aangemeld door: Stichting Olie- en Korenmolen Woldzigt
www.woldzigt-roderwolde.nl

Traditie

De productie van lijnolie gebeurt door olieslagers. Het proces start met het breken en malen van lijnzaad door een molen. Dan wordt het lijnmeel verwarmd in een oven en verzameld in een wollen zak. De zakken gaan in met paardenhaar beklede leren tassen (‘haren’) en daar wordt met behulp van de door de molen aangedreven slaghei in de zogenaamde ‘voorslag’ de lijnolie uit het lijnmeel geperst. De haren en het overgebleven lijnmeel worden eruit gehaald en dan wordt het proces voor de ‘naslag’ herhaald.

Traditiedragers

De olieslagers in Roderwolde zijn de vrijwilligers die vanuit de Stichting Olie- en Korenmolen Woldzigt op de demonstratiedagen het ambacht in zijn oorspronkelijke vorm aan bezoekers laten zien en mondeling toelichten.

Geschiedenis

De grootschalige productie van lijnolie gebeurde in het verleden op industriële oliemolens. Molen Woldzigt werd in 1852 gebouwd. De voor de productie van met name verf en zeep benodigde lijnolie werd daar geslagen uit lijnzaad die in het tegenover de molen gegraven haventje werd aangevoerd. De productiewijze is in de loop der jaren niet veranderd. De stichting wil het authentieke proces bewaren en doorgeven.

Broodweging in Muldersfluite

Naam traditie: Broodweging in Muldersfluite

Locatie: Zelhemseweg in Hengelo
Gemeenschap: Stichting Historische Broodweging Muldersfluite
Aangemeld door: H. Somsen
www.oudzelhem.nl

Traditie

Op Hemelvaartsdag wordt traditioneel roggebrood gewogen bij de Muldersfluite aan de Zelhemseweg 44 tussen Hengelo en Zelhem. Een paard met een versierde broodwagen vervoert de door de cijnsplichtige boeren geleverde roggebroden, die minimaal tweeëntwintig pond moeten wegen. Er is een gezonde strijd tussen verschillende erven om het zwaarste brood. Na de weging start de verkoop van de broden bij opbod. De kerkgenootschappen bepalen bij toerbeurt waar de opbrengst per jaar naar toe zal gaan.

Traditiedragers

De broodweging wordt georganiseerd door de stichting Historische Broodweging Muldersfluite. Het bestuur is betrokken bij de op- en afbouw en tijdens de broodweging als gastheren en broodwegers. De vertegenwoordigers van de kerkgenootschappen zijn aanwezig, evenals de leden van de Oudheidkundige Verenging Salehem, het museum Smedekinck, de boerendansgroep Wi’j Eren ’t Olde en blaaskapel van Crescendo uit Hengelo. Ook zijn er tal van toeschouwers.

Geschiedenis

Sinds 1529, maar mogelijk al eerder, mochten alleen de geërfde boeren, dus de eigenaren van de boerderijen op de toenmalige Markegronden het Gooy en Dunsborg op de Zellemmer-Hattmermarke, plaggen en turf steken. Voorwaarde was dat ze jaarlijks op Hemelvaartsdag een roggebrood leverden van minstens tweeëntwintig pond bij de Dunsborger molen, bestemd voor de armen in de gemeente. Deze leveringsplicht geldt voor 97 boerderijen. Deze dag groeide uit tot een jaarlijkse feestdag van de Markegenoten tot de Muldersfluite (fluite is kermis).

Sunte Mart’n met Jennechiesmarkt

Naam traditie:  Sunte Mart’n met Jennechiesmarkt

Locatie: Wierden
Gemeenschap: Stichting Sunte Mart’n
Aangemeld door: E. Companje-Olthuis
www.suntemartn.nl

Traditie

De Sunte Mart’n is een jaarmarkt op de eerste maandag van november in Wierden. De Jennechiesmarkt (meisjesmarkt) maakt daar onderdeel van uit. De laatste vier edities werd de Jennechiesmarkt georganiseerd voor kinderen van de lokale basisscholen. Het is nu een project om te leren over de geschiedenis van de Sunte Mart’n en het leven in de slachttijd in de negentiende eeuw.

Traditiedragers

Heel Wierden loopt uit voor de Sunte Mart’n en ook mensen uit de wijde omgeving nemen een dag vrij om de markt te bezoeken. De gemeente is verantwoordelijk voor de markt, terwijl de Jennchiesmarkt en andere omlijstende activiteiten door de Stichting Sunte Mart’n worden georganiseerd. Er zijn veel basisschoolleerlingen die meedoen aan de eigentijdse Jennechiesmarkt.

Geschiedenis

De Sunte Mart’n is van oorsprong een Sint Maartensmarkt die al 150 jaar wordt georganiseerd in Wierden. Hier werden vee en waren verhandeld en nieuwe arbeidskrachten voor na de winter gecontracteerd. Later werden er een kermis en andere activiteiten aan toegevoegd. In de jaren 1950 werd ook de Jennechiesmarkt als onderdeel toegevoegd: een huwelijksmarkt waarbij deelnemers een half lootje kochten en de persoon met de andere helft erbij moesten zoeken. De winnaars konden een koe winnen.

Het bakken van poffertjes

Naam traditie: Het bakken van poffertjes

Locatie: heel Nederland
Gemeenschap: De Pofferij
Aangemeld door: A. Leemhuis
www.depofferij.nl

Traditie

Het bakken van poffertjes is een echt Nederlandse traditie. Grote koperen platen met kleine kuiltjes worden op hoge temperatuur gebracht. De kleine kuiltjes, ook doppen genoemd, worden gevuld met beslag en na korte tijd gedraaid. Als de poffertjes klaar zijn worden ze veelal met poedersuiker en een krul roomboter geserveerd.

Traditiedragers

De gemeenschap bestaat uit poffertjesbakkers, poffertjescateraars en de eters ervan. De Pofferij is een onderneming in het bakken van poffertjes op locatie.

Geschiedenis

Het bakken van poffertjes is in de loop van de tijd eigenlijk niet veel veranderd. Poffertjes werden voornamelijk in karakteristieke poffertjeskramen op kermissen geserveerd, maar nu ook op festivals, beurzen, evenementen en op bedrijfsfeesten geserveerd. 

1 aprilviering in Brielle

Naam traditie: 1 aprilviering

Locatie: Brielle
Gemeenschap: 1 April Vereniging in Brielle
Aangemeld door: W. van Noord
www.1aprilvereniging.nl

Traditie

Op 1 april wordt in Brielle herdacht dat op 1 april 1572 Den Briel als eerste stad in Nederland door de Watergeuzen bevrijd werd van de Spanjaarden. Elk jaar is er in Brielle op 1 april een innamespel, met scenes op diverse locaties in de stad. Er is een Geuzenleger en een Spaans leger. Het spel duurt van 10.00 tot 16.00 uur en wordt afgesloten met een Geuzenbal en de uitreiking van de straatgroepprijs. Ook wordt er een aantal kanonnen afgeschoten op de wallen.

Traditiedragers

De rollen worden gespeeld door Brielse amateurs. Een groot deel van de Brielse bevolking is actief in een van de vele straatgroepen. Er zijn diverse (lokale) vereniging betrokken en de basisscholen trekken met de leerlingen de stad in. Een deel van hen doet mee als vaandeldrager of in de dansgroep. De dag wordt georganiseerd door de 1 April Vereniging.

Geschiedenis

De historische gebeurtenis werd voor het eerst met een feest herdacht in 1672 en daarna drie keer als eeuwfeest. In 1939 werd de 1 April Vereniging opgericht en in 1948 werd besloten om jaarlijks een herdenking te organiseren. In de jaren zeventig werd elk jaar een innamespel opgevoerd, maar het spektakel kwam vanaf de jaren tachtig. In de jaren negentig werd een nieuw spel geschreven, dat door de jaren heen af en toe werd aangepast, uitgebreid en deels herschreven.

Kaaibakken

Naam traditie: Kaaibakken

Locatie: Provincie Groningen
Gemeenschap: De Kaaibakkers
Aangemeld door: Wim Dussel
www.veenkoloniaalmuseum.nl / www.wimdussel.nl

Traditie

Kaaibakken is een werpspel waarbij een doel geraakt moet worden over een betrekkelijk korte afstand. Op de kaai (een rechtopstaande baksteen of een blokje hout) liggen centen. Wie de kaai omgooit kijkt hoe de centen (kop of munt) op de grond liggen: kop is hebbes, munt is terugleggen. Via een aantal ingewikkelde spelregels, waarbij men de andere spelers mag ‘doden’, wordt één speler tenslotte de winnaar van de pot (is bij zes deelnemers zes cent).

Traditiedragers

De deelnemers komen uit de gehele omgeving of elders uit Nederland om aan het jaarlijkse kampioenschap deel te nemen.

Geschiedenis

Het spel werd vroeger veel in de Veenkoloniën op het ijs gespeeld. Men speelde dan met groepjes van 5 of 6 man om centen. De spelregels zijn tot het eerste kampioenschap in 1986 niet opgeschreven en verschilden van plaats tot plaats. In andere gebieden is het spel onder andere namen bekend.

Steenwerpen

Naam traditie: Steenwerpen

Locatie: Koemarkt in Purmerend
Gemeenschap: Vereniging Historisch Purmerend
Aangemeld door: Tineke Abercrombie
www.vereniginghistorischpurmerend.nl

Traditie

Op een paaltje staat een grote dobbelsteen met de één naar boven en de vier naar je toe. Het doel is om vanaf een werpafstand van zeven meter met behulp van een kei de dobbelsteen van de paal af te werpen. Het aantal ogen van de dobbelsteen dat boven ligt bepaalt het aantal punten. De punten tellen dubbel als het paaltje blijft staan. Men speelt in een team van acht personen en elke speler mag vijftien worpen doen. Na de vijftien speelronden zullen de beste tien teams gaan uitmaken welk team kampioen steenwerpen wordt.

Traditiedragers

De Round Table Waterland organiseert het steenwerperstoernooi in Purmerend. Daarnaast zijn er de spelers en het publiek.

Geschiedenis

In 1951 richt ‘ome’ Kees Leegwater steenwerpersclub De Werpsteen op. Met een werpsteen, vaak een kei die uit de stadsgracht was gevist, moest een paaltje omver worden gegooid. Op het paaltje lag een munt voor extra punten. Om alles in de gaten te houden was er een ‘paalcommandant’ die het aantal gegooide punten met luide stem doorgaf aan de ‘opschrijver’. De club ging het hele land door om demonstraties te geven en daarbij gevraagd en ongevraagd het ‘Steenwerperslied’ te zingen.

Paardenmarkt Ameide

Naam traditie: Paardenmarkt Ameide

Locatie: Oude centrum van Ameide
Gemeenschap: Stichting Paardenmarkt Ameide
Aangemeld door: A. Versluis
www.paardenmarktameide.nl

Traditie

De tweede donderdag van oktober wordt in Ameide de paardenmarkt gehouden. Er vindt geen handel meer plaats, maar wel paarden- en ponykeuringen in verschillende categorieën, een loterij, een warenmarkt, een kleine kermis, ringsteken en een paardenshowprogramma dat met een ‘grande finale’ afgesloten wordt.

Traditiedragers

Bestuur en vrijwilligers van de Stichting Paardenmarkt Ameide, bezoekers, sponsoren, liefhebbers van paarden en –sport, marktlui en exploitanten van de kermis, juryleden, ringmeesters, deelnemers aan de keuringen en wedstrijden en de bewoners van Ameide.

Geschiedenis

De paarden- en beestenmarkt wordt sinds 1657 in Ameide gehouden. De handel in paarden liep begin 20e eeuw terug en in de jaren zeventig zijn er keuringen voor in de plaats gekomen. Naast de markt is door de tijd meer of minder sprake geweest van nevenactiviteiten als een kermis en een warenmarkt.

Paardenmarkt en Korte Baan Draverij Voorschoten

Naam traditie: Paardenmarkt Voorschoten en Korte Baan Draverij Voorschoten

Locatie: Voorschoten
Gemeenschap: Stichting Comité Paardenmarkt Voorschoten
Aangemeld door: C. Bijloos
www.paardenmarktvoorschoten.nl

Beschrijving

Op 28 juli worden vroeg in de ochtend de paarden aangevoerd en gekeurd. Om 10 uur opent de burgemeester de paardenmarkt door het plaatsen van het marktkruis (zie: geschiedenis). Tegelijkertijd is er een braderie, streekmarkt, de kermis en een aantal andere traditionele activiteiten. ‘s Middags is de korte baan draverij met vierentwintig paarden en pikeurs. Een muzikaal avondprogramma en  disco sluiten de dag af. Dan zijn er zo’n 6000 bezoekers geweest.

Traditiedragers

De dragers zijn in de eerste plaats de bezoekers van de traditie. Verder zijn de gemeente, sponsoren en de lokale ondernemers onmisbare partners. Dat geldt eveneens de paardenhandelaren, eigenaren van paarden, pikeurs, NDR en voor  vrijwilligersorganisaties als EHBO, de sport- en ouderverengingen. Uiteraard vormen de beide besturen een onmisbare factor.

Geschiedenis

De paardenmarkt komt voort uit de middeleeuwse Jaarmarkt van Voorschoten. In de loop der tijden is de markt van wisselende lengte en is er veelal een kermis omheen. Er was altijd sprake van ‘marktvrede’: bezoekers kunnen niet gearresteerd worden en bannelingen mogen handel drijven. Dit wordt duidelijk door twee kruizen die aan de einden van de markt geplaatst worden. Deze traditie bestaat nog altijd. De harddraverij is sinds 1924 verbonden aan de paardenmarkt, oorspronkelijk ter verlevendiging van de koninginnefeesten rond 31 augustus. Samen vormen de evenementen tot en met het muzikale einde van de dag een volksfeest voor Voorschoten, (ex)bewoners en omgeving.

Menrit op Hemelvaartsdag in de Alblasserwaard

Naam traditie: Menrit op Hemelvaartsdag in de Alblasserwaard

Locatie: Alblasserwaard 
Gemeenschap: Arresleeclub Glijen en Rijen
Aangemeld door: Arie den Boer
www.glijenenrijen.nl

Beschrijving

Jaarlijks op Hemelvaartsdag wordt de menrit door de Alblasserwaard gehouden. De route wordt per jaar uitgezet en gereden door 20 tot 30 menners met antiek en eigentijds gerei. Tijdens de pauzes kan het publiek kennismaken en praten met de deelnemers. Aan het einde is een prijs voor het mooiste gerei en de mooiste picknick.

Traditiedragers

Leden en bestuur van Arresleeclub Glijen en Rijen, leden van andere menverenigingen, publiek langs de route, vrijwilligers die diverse taken hebben, overheidsdiensten.

Geschiedenis

Na de strenge winter van  1963 is de Arresleeclub opgericht en hij hield dat jaar meteen de eerste Hemelvaartsrit. De oorsprong van de rit ligt in het gegeven dat de boeren vroeger op Hemelvaartsdag met paard en wagen naar de kerk gingen. Het is de opening van het menseizoen. De menners nemen ook deel aan andere activiteiten  zoals ringsteken en een paardenmarkt.